به اندازۀ تمام دنیای من است
تا آنجا که چشم کار میکند...
جای تو خالیست
شب خوابیدی رو تختت..
هی غلت می خوری
بعد گوشیو برمیداری و مینویسی:
" خوابم نمیبره"
سرد میشی...
بغض میکنی...
میبینی هیچ کسی رو نداری
ک این رو واسش بفرستی..
تنهــــــایی سخته
خیییییییییییییییلی
تو چه گفتی سهراب ...؟
قایقی خواهم ساخت ...
با کدوم عمر دراز ؟
نوح اگر کشتی ساخت، عمر خود را گذراند
با تبر روز و شبش، بر درختان افتاد
سالیان طول کشید، عاقبت اما ساخت
پس بگو ای سهراب ...
شعر نو خواهم ساخت
بیخیال قایق ...
یا که میگفتی ...
تا شقایق هست زندگی باید کرد؟
این سخن یعنی چه؟
با شقایق باشی... زندگی خواهی کرد
ورنه این شعر و سخن
یک خیال پوچ است
پس اگر میگفتی ...
تا شقایق هست، حسرتی باید خورد
جمله زیباتر بود
تو ببخشم سهراب ...
که اگر در شعرت، نکته ای آوردم، انتقادی کردم
بخدا دلگیرم، از تمام دنیا، از خیال و رویا
بخدا دلگیرم، بخدا من سیرم، نوجوانی پیرم
زندگی رویا نیست
زندگی پردرد است
زندگی نامرد است، زندگی نامرد است ...
به قول فروغ شهامت میخواهد سرد باشی و گرم بخندی . . .
***
هر بار دلم گرفت لبخند میزنم
به یاد کسی که بارها برای لبخندش دلم گرفت
***
باران . . .
نبار لعنتی . . .
با او بیرون است . . .
سرما می خورد . . .
***
از تکرار دوستت دارم خسته شدم
کمی هم تو بگو
تا من ناز کنم
نترس……
باورم نمیشود…
دلـــــــــم ميگــيره
وقـــتـي مـــيدونم
در دنـــيای بــــه اين بــــزرگي
هيچ دلـي نيســت کــه بـــرای مـن تنـــگ بشه...
از من پرسید: سیگار را تــرک نـکردی؟؟؟
گفتـم: نــه کبریت را ترک کرده ام.
گفت: یعنی چی؟؟؟
گفتـم: سیگار را با سیگار روشن میـکنم
به قول استاد آرباطان:
بعد از این هم نفس هر شب من خواهد شد
فقـــط این پاکتــــــ سیـگـــــار خیالت راحـــت...
تنهــایــی یعنـــی :
امشبــم مثــل شبــای دیگـه
رو تختــت دراز بکشـــی
اهنگـــ بـــزاری و بـــازم فکــر کنــی
بـــه نبــودنش
بـه حرفایـــی کــه باهــم
میزدیــد
بــه اینکـه بــا غریبــه ای رفتـــه
و مثـــل همیشــه چشمــات تقاصـــ پس بـــدن...
هـــای زندگــی لعنتــی زیبایـــی هـــایـــت کــــــــوووو؟؟
از مـــــن خواست حلالــــــش كنم!
همـــان كسي كه....
با بي رحـــــمي....
محبــــــت هايم را حـــــرام كرده بود..
| ϰ-†нêmê§ |