به خودت می آیی،

یادت می آید دیگر نه کسی است که از پشت بغلت کند،

نه دستی که شانه هایت را بگیرد،

نه صدای که قشنگ تر از باد باشد

تنهایی یعنی این...

مهمترین درسی که از زندگیم گرفتم  

این بود که هیچکس شبیه حرفاش نیست

زن نیستم اگر زنانه پای عشقم نایستم
من از قبیله زلیخا آمده ام!
آنقدر عشق را جار میزنم تا خداهم برایم کف بزند
فرقی نمیکند فرشته باشی یا آدم …….
یوسف باشی یا سلیمان…..
قالیچه عمر من بدون اسم رمز *نام تو*پراوز نمیکند
زنانه پای این عشق می ایستم
مردانه دوستم داشته باش…..

هوای بارانی چتر نمی خواهد ، تو را می خواهد

... ... ... ... ... ... 

تو را میخواهم . . .

در این جمله اندوهی ست ؛ اندوه نداشتنت

... ... ... ... ... ...

تو که رفتی خدا همرات

ولی

تنها شدی برگرد

شب خوابیدی رو تختت..

هی غلت می خوری

بعد گوشیو برمیداری و مینویسی:

" خوابم نمیبره"

سرد میشی...

بغض میکنی...

میبینی هیچ کسی رو نداری

ک این رو واسش بفرستی..

تنهــــــایی سخته

خیییییییییییییییلی

تو چه گفتی سهراب ...؟

قایقی خواهم ساخت ...

با کدوم عمر دراز ؟

نوح اگر کشتی ساخت، عمر خود را گذراند

با تبر روز و شبش، بر درختان افتاد

سالیان طول کشید، عاقبت اما ساخت

پس بگو ای سهراب ...

شعر نو خواهم ساخت

بیخیال قایق ...

یا که میگفتی ...

تا شقایق هست زندگی باید کرد؟

این سخن یعنی چه؟

با شقایق باشی... زندگی خواهی کرد

ورنه این شعر و سخن

یک خیال پوچ است

پس اگر میگفتی ...

تا شقایق هست، حسرتی باید خورد

جمله زیباتر بود

تو ببخشم سهراب ...

که اگر در شعرت، نکته ای آوردم، انتقادی کردم

بخدا دلگیرم، از تمام دنیا، از خیال و رویا

بخدا دلگیرم، بخدا من سیرم، نوجوانی پیرم

زندگی رویا نیست

زندگی پردرد است

زندگی نامرد است، زندگی نامرد است ...

به قول فروغ شهامت میخواهد سرد باشی و گرم بخندی  . . .

***

هر بار دلم گرفت لبخند میزنم

به یاد کسی که بارها برای لبخندش دلم گرفت

***

باران . . .
نبار لعنتی . . .
با او بیرون است . . .
سرما می خورد . . .

***

از تکرار دوستت دارم خسته شدم

کمی هم تو بگو

تا من ناز کنم

نترس……

باورم نمیشود…